عملگرهای ریاضی در فرمول ها

در این بخش از آموزش اکسل 2016 به سراغ استفاده از عملگرهای ریاضی در فرمول ها و تقدم عملگرها در فرمول می رویم.

استفاده از عملگرهای ریاضی در فرمول ها

اکسل اجازه ی استفاده از عملگرهای متنوعی در فرمول ها را میدهد. عملگرها نمادهایی هستند که نشان میدهند کدام عملیات ریاضی در فرمول انجام شود. جدول 2 عملگرهایی که اکسل میشناسد را فهرست کرده است. علاوه بر این عملگرها اکسل چندین تابع داخلی نیز دارد که امکان انجام محاسبات بیشتری رابرای کاربر مهیا میکند.

عملگر

عملیات ریاضی

+

جمع

-

تفریق

*

ضرب

/

تقسیم

^

توان

&

الحاق

=

مقایسه ی منطقی(مساوی با)

>

مقایسه ی منطقی( بزرگ تر از)

<

مقایسه ی منطقی(کوچک تر از)

=<

مقایسه ی منطقی( بزرگ تر یا مساوی با)

=>

مقایسه ی منطقی(کوچیک تر یا مساوی با)

<>

مقایسه ی منطقی( نامساوی با)

البته محدودیتی در تعداد عملگرهای به کار گرفته شده در فرمول وجود ندارد و می توانید از هر تعداد عملگر که برای انجام محاسبات مورد نیاز است استفاده کنید.در ادامه چند مثال از فرمول هایی که از عملگرهای متنوع استفاده می کنند را می بینید.

 

فرمول

عملگر

=”Part-23”&”A”

دو رشته متنی را به هم وصل می کندتا عبارت ”Part-23A” ایجاد شود.

=A1&A

محتویات سلولA1 را به سلولA2 می چسباند. این عملیات هم روی عبارت های متنی و هم اعداد پاسخ می دهد. یعنی اگر سلولA1 حاوی عدد123 و سلول A2 شامل عدد 456باشد، نتیجه ی این فرمول عبارت متنی123456 خواهد بود.

=6^3

عدد 6 را به توان 3 می رساند.

=216^(1/3)

عدد 216 را به توان 3/1 می زساند که معادل ریشه شوم عدد 216 یا 6 است.

=A1<A2

اگر مقدار سلولA1 کمتر از سلولA2 باشد مقدارTRUE و در غیر این صورت، مقدارFALSE را بر می گرداند. عملگرهای مقایسه ای منطقی روی عبارت های متنی نیز عمل می کند یعنی اگز سلول A1 حاوی عبارت Bill و سلول A2 حاوی عبارت Julia باشد، چون Bill از لحاظ الفبایی پیش از Julia قرار می گیرد، نتیجه‌ی فرمول مقدار TRUE است.

=A1<=A2

اگر مقدار سلول A1کمتر یا مساوی سلولA2 باشد، مقدارTRUE و در غیر این صورت مقدار FALSEرا بر می گرداند.

=A1<>A2

اگر مقدار سلولA1 مساوی با مقدار سلولA2 نباشد، مقدارTRUE و در غیر این صورت مقدارFALSE را بر می گرداند.

مفهوم تقدم عملگر ها در فرمول

اکسل در هنگام محاسبه‌ی یک فرمول از قوانین مشخصی برای تعیین ترتیب محاسبه ی بخش های مختلف فرمول استفاده می کند و اگر می خواهید فرمول هایتان نتیجه صحیح و مورد نظر را برگردانند باید قوانین را بشناسید.

جدول زیر تقدم عملگر های اکسل را مشخص می کند. این جدول نشان می دهد که عملگر توان دارای بالاترین تقدم است و پیش از دیگر عملیات اجرا می شود و مقایسه های منطقی دارای پایین‌ترین تقدم هستند و در پایان اجرا می شوند.

نماد

عملگر

تقدم

^

توان

1

*

ضرب

2

/

تقسیم

2

+

جمع

3

-

تفریق

3

&

الحاق

4

=

مساوی

5

<

کمتر از

5

>

بزرگ تر از

5

البته با استفاده از پرانتز می توانید این تقدم و ترتیب را تغییر دهید. در واقع عبارت هایی که در پرانتز قرار می گیرند، همیشه زودتر از دیگر عبارت ها ارزیابی می شوند. برای مثال در فرمول زیر از پرانتز برای کنترل ترتیب انجام محاسبات استفاده می کنیم. در این فرمول ابتدا مقدار سلول B3 از مقدار سلول B2 کمتر و نتیجه در مقدار سلول B4  ضرب می شود:

=(B2-B3)*B4

اگر فرمول بالا بدون پرانتز درج می گردید، نتیجه متفاوتی به دست می آمد چون عملیات ضرب به نسبت عملیات تفریق دارای تقدم بالاتری است، ابتدا مقدار سلول B3 در مقدار سلول B4 ضرب می شد و سپس نتیجه آن از مقدار سلول B2  کسر می گردید که مطمئنا نتیجه دلخواه نبود. فرمول قبل بدون پرانتز به صورت زیر نوشته می شود:

=B2-B3*B4

استفاده از پرانتزها حتی وقتی زیاد ضروری نباشد نیز ایده خوبی است چرا که استفاده از آنها باعث می شود کاربر راحت تر متوجه شود هدف و نیجه ی فرمول چیست. بای مثال از روی فرمول زیر به راحتی می توان فهمید که هدف از آن، ضرب مقدار سلول B3 در مقدار سلولB4 و کسر نتیجه حاصل از مقدار سلول B2 است. بدون وجود پرانتزها باید ترتییب تقدم و عملگر ها در اکسل را به خاطر داشته باشید تا بتوانید به راحتی فرمول را تفسیر کنید:

=B2-(B3*B4)

همچنین می توانید در فرمول ها از پرانتزهای تو در تو نیز استفاده کنید. در چنین حالتی، اکسل ابتدا داخلی ترین عبارتی که پرانتز دادر را محاسبه کرده و سپس پرانتز های بیرونی را به ترتیب محاسبه می کند. عبارت زیر، مثالی از فرمولی است که از پرانتز های تودرتو استفاده می کند:

=((B2*C2)+(B3*C3)+(B4*C4))*B6

فرمول بالا دارای چهار پرانتز است که سه تای آنها در داخل چهارمی قرار گرفته اند. اکسل ابتدا نتیجه سه عیارت داخل پرانتز چهارم را به صورت جداگانه محاسبه کرده و سپس انها را در یکدیگر جمع و در پایان نتیجه حاصل را در سلول B6 ضرب می کند.

هرچند در فرمول قبلی از چهار مجموعه پرانتز استفاده شد، اما در واقع تنها پرانتز بیرونی واقعا ضروری است. اگر کاربر مفهوم تقدم عملگر ها را به درستی درک کرده باشد متوجه می شود که می توان فرمول بالا را به صورت زیر نیز نوشت:

=(B2*C2+B3*C3+B4*C4)*B6

شکی نیست که استفاده از پرانتز های بیشتر باعث واضح تر شدن فرمول می شود. البته فراموش نکنید هر پرانتز که باز می شود، باید بسته شود. در غیر این صورت، اکسل یم پیغام خطا صادر می کند و به کاربر اجازه درج فرمول را نمی دهد.

در بعضی از موارد اگر در فرمول، پرانتز های ناقص وجود اشته باشد ممکن است اکسل عملیات تصحیح را به صورت خودکار روی فرمول احرا کند. در چنین حالتی از کار بر خواسته می شود تا تصحیح پیشنهادی اکسل را قبول یا رد کند. در این موارد دثت کنید که اگرچه فرمول پیشنهادی اکسل ممکن است از لحاظ ساختاری درست باشد، اما این امر الزاما به معنای این نیست که نتیجه چنین فرمولی همان چیزی باشد که مدنظر شماست.


نویسنده : --

تگ ها : آموزش اکسل
ثبت نظر